De evenementen commissie van ABC had een duikdagje in De Beldert bij Tiel bedacht. Ons maakt het eigenlijk niet uit waar we te water raken en zodoende kiezen we altijd de plekjes dichter bij huis. Maar misschien is het water in Gelderland wat minder nat, dus hadden we ons maar aan gemeld en vandaag was het zover. Met een aantal clubleden reden we rond half tien te auto naar de Zoelense zandweg. Wat een naam en ook nog eens niet in de NavTech te vinden, dus maar strak achter de anderen aanrijden. Hopelijk weten zullie wel de weg en rijden we niet als een stel idioten bijvoorbeeld zomaar Belgixeb binnen, of zo.

Gelukkig na bijna 5 kwartier toeren was er een afslag die De Beldert heet en aangezien toeval niet bestaat, moest dit wel het rampterrein zijn.

Parkeren op een sompig grasveld, vol met kuilen. Als dit een voorbode is verwacht ik er niet veel van, maar we zetten ijzereheinig door en kleden ons, na de briefing door Ronald, om in ons onderwatergevechtspak en lopen richting de steiger.

Daar is het redelijk druk, het lijkt een beetje op Vinkeveen op een bewolkte dag. Te water en onder blijkt het zicht erbarmelijk. Grote stofwolken doemen op en het is lastig om de bodem niet te raken als je die niet ziet. We duiken onder de 15 meter en het is slechts 12 graden. Te koud voor leuk. Dan stijgen we weer en ik denk dat we al voorbij de cockpit zijn gezwommen en bij de kant zitten. We waren namelijk op weg naar een hier afgezonken Cockpit van een Boeing. Ik geef een teken om naar de oppervlakte te gaan en daar te gaan kijken waar we zijn aan beland. Nog niet ver genoeg zien we en we besluiten, ook vanwege het zicht down under aan de oppervlakte naar de boei te snorkelen en daar opnieuw af te dalen naar het doel. Grappig, we zien ook een aantal clubleden dezelfde actie doen. Afgedaald bij de boei is de cockpit gewoon niet te missen en het is grappig om te zien en er even in te zwemmen, maar ik zie toch liever vis in plaats van staal en duikers.
We besluiten rechts af te slaan richting de kant en daar op een meter of 5 – 6 terug te duiken. Een goeie zet, want de temperatuur loopt ook weer op naar 19 graden en het zicht wordt een meter of tien. Veel grote scholen met kleine visjes. Leuk om te zien en hiervoor gaan we duiken. Even later een mooie snoek in het groen en we blijven er een tijdje liggen dobberen en kijken. Dan wordt hij ons zat en zwemt weg. Dan zwemmen wij ook maar verder en zien ietsje verderop een babysnoekje van een centimeter of tien. Erg leuk en lief. Dit is inderdaad waarom Ria en ik duiken. Mooi en mystiek zijn ook de boomtakken in de zon die door de oppervlakte heen breken en onder water verder groeien. Terug op de kant heeft iedereen nog overal stof in en op zitten en bijna allemaal besluiten we om het bij een duik te houden en van het zonnetje te gaan genieten in plaats van weer af te dalen naar de slecht zichtbare diepte.

Leuk om hier een keer gedoken te hebben en misschien op een doordeweekse dag nog eens, maar niet meer in een weekend of op vrijdagavond.

Vino